Übersetzung für 'δικαστική' von Griechisch nach Deutsch

δικαστική απόφαση {η}

Urteil {n} [Urteilsspruch]

• Η δικαστική εξουσία, που έως τότε την ασκούσε ο βασιλιάς, αυτονομήθηκε.
• Λόγος ύπαρξης των ενδίκων μέσων είναι η αναγνώριση από τον νόμο του γεγονότος ότι η δικαστική κρίση δεν είναι πάντοτε αλάνθαστη και ως ανθρώπινο έργο μπορεί είτε να είναι πλημμελής εκ πλάνης, είτε και εκ παραδρομής του δικαστή, αφού κανείς δεν μπορεί και να αποκλείσει πιθανή πλάνη ή εσφαλμένη δικαστική αντίληψη (κακή εφαρμογή δικονομικών διατάξεων, κακή εκτίμηση υλικού και αποδείξεων κ.λπ.).
• Η νομοθετική εξουσία θεσπίζει τους νόμους και η δικαστική τους εφαρμόζει κατά την απόδοση δικαιοσύνης.
• Το χωριό διέθετε αστυνομικό τμήμα, ελαιοτριβείο και σχολείο μέχρι την Γ΄ Γυμνασίου καθώς και ανώτερη δικαστική αρχή.
• Από τον Οκτώβριο του 2012, η υπόθεση βρίσκεται ακόμη σε δικαστική διαμάχη στη Βόρεια Περιφέρεια της Καλιφόρνια.

• Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.
• Η Δίκη εξούλης ήταν η δικαστική διαδικασία που μπορούσε να κινήσει κάποιος εναντίον όποιου κατείχε παράνομα ξένη ιδιοκτησία και δεν την είχε αποδώσει μέσα στη νόμιμη προθεσμία που είχε οριστεί με δικαστική απόφαση.
• Ένας αυξανόμενος αριθμός πανεπιστημίων προσφέρουν εξειδικευμένη κατάρτιση στη δικαστική ψυχολογία.
• Η δικαστική εξουσία ασκείται από τα κρατιδιακά και ομοσπονδιακά δικαστήρια της Μαλαισίας.
• Η δικαστική και δημοσιονομική εξουσία είχε περιέλθει στος "Κριτές" αξιωματούχους που διοικούσαν περισσότερα του ενός θέματα..

• Από την παραπάνω ημερομηνία όλες οι χρηματιστηριακές διαφορές καθώς και όσες τότε εκκρεμούσαν υπάχθηκαν στη δικαστική αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων.
• Σπούδασε νομικά και ακολούθησε δικαστική και δικηγορική σταδιοδρομία.
• Σήμερα δεν υπάρχει καμία δικαστική παρενόχληση από το ελληνικό κράτος προς τους ιδιώτες μουφτήδες στην Ξάνθη και την Κομοτηνή.
• Η αλλαγή επωνύμου απαιτεί ειδική διαδικασία, με δημοσίευση σε εφημερίδα και δικαστική απόφαση.
• Σε πολιτειακό επίπεδο, ο Κώδικας αναδεικνύει τη θέση του αυτοκράτορα ως απόλυτου μονάρχη με απεριόριστη νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία.