Translation for 'mianować' from Polish to English

mianować [dok./niedok.] [+acc.]

to appoint

• Wzmocnienie pozycji przewodniczącego Komisji Europejskiej – może on określać podział kompetencji pomiędzy komisarzy, mianować wiceprzewodniczących, a cała Komisja działa pod jego politycznym kierownictwem.
• Oficerem w stopniu podporucznika jako oficera na czas wojny można mianować podoficera lub szeregowca posiadającego odpowiednie kwalifikacje moralne za czyn wyjątkowego męstwa na polu bitwy.
• Papież może także mianować honorowych członków Akademii.
• Spośród członków rady kapłańskiej biskup diecezjalny powinien mianować kolegium konsultorów.
• W związku z ogromem władzy, jaką zapewniało stanowisko seneszala, Filip II August przestał mianować nowych seneszali dworskich, choć formalnie urząd nigdy nie został skasowany.

• Biskupów Gardaru przestano mianować po 1537, kiedy to oficjalną religią w Danii został ustanowiony luteranizm.
• Papież ogłosił także, że zamierzał mianować kardynałem zmarłego w dzień nominacji arcybiskupa Josipa Uhača.
• Zespoły mogły mianować dwóch kierowców do zdobywania punktów.
• W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Straży Pożarnej, może mianować każdego strażaka na wyższy stopień.
• Mocą zawartego ze Stolicą Apostolską konkordatu wschowskiego w 1737 roku królowie Polski mieli prawo mianować tutaj opatów komendatoryjnych.

• Mocą zawartego ze Stolicą Apostolską konkordatu wschowskiego w 1737 roku, królowie Polski mieli prawo mianować tutaj opatów komendatoryjnych.
• Zaraz po śmierci Tyberiusza, nowy cesarz Kaligula postanowił mianować Marullusa namiestnikiem Judei.
• Król Polski Stanisław August Poniatowski zamierzał go mianować pierwszym biskupem mającej powstać diecezji grodzieńskiej. Jednak w wyniku rozbiorów nie doszło do powstania diecezji.
• Wysnuwa z tego wnioski, że samemu duchowieństwu należy pozostawić do rozwiązywania sprawy dogmatyczne (co jest pewnym odstępstwem od ortodoksyjnego erastianizmu), ale to państwo winno zarządzać kościelnym majątkiem i mianować na stanowiska duchowe (w tym cesarz winien móc mianować papieża).
• Komendant może również mianować większą liczbę zastępców, np. zastępcę ds. gromad zuchowych.

• Zdążył mianować dwóch kardynałów, 18 grudnia 1591 nadał ten tytuł Filippo Sedze i swojemu stryjecznemu wnukowi, Giovanniemu Antonio Facchinettiemu [...].
• W czasie krótkiego pontyfikatu nie mianował kardynałów; podobno zamierzał mianować swojego kuzyna, Ottaviano de’ Medici.