Übersetzung für 'kostny' von Polnisch nach Deutsch

kostny {adj}

knöchern

ossäranat.med.

• Silnie toksyczny, uszkadza wątrobę, nerki oraz szpik kostny, wywołując leukopenię i agranulocytozę.
• Bardzo rzadko występuje młodzieńcza postać choroby Pageta, o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym, gdzie niedobór osteoprotegeryny powoduje od urodzenia przyśpieszony obrót kostny.
• Jedyny w Polsce kompletny szkielet jelenia olbrzymiego można zobaczyć na wystawie „Układ kostny kręgowców” w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu Wrocławskiego.
• Na głowie guanlonga znajdował się duży grzebień kostny, w którym za życia znajdowały się prawdopodobnie worki powietrzne, pozwalające na wydawanie donośnych dźwięków.
• Ptaki grzebieniowe, grzebieniowce (Carinatae) – grupa ptaków obejmująca gatunki mające na mostku grzebień kostny – miejsce przyczepu mięśni poruszających skrzydła.

• HbF jest wytwarzana przez wątrobę płodu. Dopiero pod koniec życia płodowego funkcję produkcji hemoglobiny płodowej przejmuje szpik kostny.
• Wiek kostny nie jest przyspieszony.
• Wyrostek rylcowaty (łac. "processus styloideus") – element kostny powierzchni dolnej części skalistej kości skroniowej, położony bocznie od dołka skalistego ("fossula petrosa").
• Układ kostny gadów – układ kostny występujący u gadów.
• Odontolit (kostny kamień lub kostny turkus) - kostny lub zębny fosforan wymarłych zwierząt kopalnych np. mamuta, mastodonta, dinozaura, zabarwiony wiwianitem na kolor „turkusowy”.

• Przeszczepienie narządu osobie niespokrewnionej wymaga zgody sądu rejonowego, chyba że pobrany ma zostać szpik kostny lub inne regenerujące się komórki lub tkanki.
• Jeszcze inaczej sytuacja wygląda u konia. Nie występuje u niego kostny wyrostek mieczykowaty, a jedynie jednoimienna chrząstka [...].
• Pojęcia "podniebienie twarde" nie należy mylić z pojęciem "podniebienie kostne" – to ostatnie stanowi zręb kostny pierwszego [...].
• Pierwotnie zrekonstruowany jako posiadający na głowie (między oczami) nachylony do przodu wyrostek kostny o długości około 1 m, przypominający kształtem szpikulec, tworzony przez kości nosowe; z badań Prieto-Márqueza i Wagnera (2013) nad czaszką okazu holotypowego i nad dodatkowymi kośćmi czaszki uznanymi przez autorów za należące do przedstawiciela gatunku "T.
• Otwór ślepy (łac. "foramen cecum") – element kostny powierzchni wewnętrznej łuski kości czołowej [...] i jednocześnie dołu przedniego czaszki [...].